Skip to content
Дзікае паляванне караля Стаха
- *** — Я стары, я нават вельмі стары чалавек.
- Раздзел першы — Я ехаў з губернскага горада М.
- Раздзел другі — Наступны дзень быў звычайным шэрым днём, якія часта бываюць увосень у Беларусі.
- Раздзел трэці — Першае, што я зрабіў наступнага дня, гэта ададраў дошкі ад дзвярэй таго адзінага закалоч…
- Раздзел чацвёрты — Жыхары Волатавай прорвы, відаць, не вельмі любілі ездзіць на вялікія балы.
- Раздзел пяты — Праз дзень я падыходзіў да дома Дубатоўка.
- Раздзел шосты — Калі да гэтага тэмп майго апавядання быў трохі запаволены, то зараз ён будзе, наадварот,…
- Раздзел сёмы — Калі мы наступнага дня гулялі з ёй у алеі, я расказаў ёй пра здарэнні мінулай ночы.
- Раздзел восьмы — Дзень быў шэры і змрочны, такі раўнадушна-шэры, што плакаць хацелася, калі я накіраваўся…
- Раздзел дзевяты — Гэта ноч прынесла мне разгадку аднаго цікавага пытання, якое выявілася зусім нецікавым, …
- Раздзел дзесяты — Наступнага дня я ішоў са Свеціловічам да невялікага ляснога вострава ля Яноўскай пушчы.
- Раздзел адзінаццаты — У той самы вечар, гадзін каля дзесяці, я ляжаў, схаваўшыся ў здзічэлым невысокім бэзе і …
- Раздзел дванаццаты — Крукі здалёк чуюць мёртвага.
- Раздзел трынаццаты — Я адчуваў, што звар’яцею, калі не буду займацца росшукамі, калі не знайду хутка вінаваты…
- Раздзел чатырнаццаты — Можна было меркаваць, што сонца зрабіла адно абяртанне (я ўжываю слова «меркаваць»
- Раздзел пятнаццаты — У той вечар з’явіўся Рыгор, увесь перапэцканы брудам, потны і стомлены.
- Раздзел шаснаццаты — Агеньчык свечкі маячыў недзе далёка за цёмнымі шыбамі.
- Раздзел семнаццаты — Ты, Рыгор?
- Раздзел васемнаццаты — Я з’явіўся дадому брудны, стомлены і, калі вартаўнік адчыніў мне дзверы, адразу прайшоў …
- Раздзел дзевятнаццаты — Вось і ўсё. Праз дзень упершыню за ўсе гэтыя дні сонца разам з лёгкім ранішнікам пала на…